ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد از آه دردناکـی سازم خـبر دلت را وقتی که کوه صبرم بر باد رفته باشد

آه ای قلب محزون من! دیدی که چگونه سودا رنگ عشق پیدا کرد دیدی که جغرافیای فاصله را چگونه با نوازش نگاهی می توان طی کرد و نادیده گرفت دیدی که رنج های کهنه را با ترنمی میشود یکباره فراموش کرد دیدی که آزادی لحظه ناب سرسپردن استدیدی که عشق یک اتفاق نیستیک قرار قلبی استمثل یک تفاهم ازلیاز ازل بودهو تا ابد...

سر به روی شانه های مهربانت میگذارم عقده دل می گشاید گریه بی اختیارم از غم نامردمی ها زخمها بر سینه دارم شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم

چشم هایت ، چه مهربان می نگرند مرا و دستانت ، که خوشبو ترین شکوفه ها را برای من ، دسته دسته می کنند تو پاییز را دوست می داری و من ، همانند پاییز ، تو را و چشمانت که رنگ پاییز را به خود گرفته چه زیبا آسمان را می نگرند و دستانت که بوی پاییز را می دهند چه زیبا باد را بر نوک انگشتانت به رقص می آورند...!!...

بیقـــرار توام و در دل تنگــم گله هاست آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست مثل عکـس رخ مهتـاب که افتاده در آب در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست آسـمان با قفس تنـگ چه فرقی دارد...؟ « بال» وقتی قفس پرزدن چلچله هاست بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است مثل شهری که بروی گسل زلزله هاست باز می پرسمت از مسئ...

عقل پرسید : که دشوارتر از مردن چیست...؟ عشق فرمود : فراق از همه دشوارتر است...!

اینجـا بــرای از تـو نوشتن هـوا کـم است دنیـا بـــرای از تـو سـرودن مـرا کـم است اکسـیر من نه اینکه مـرا شعـر تـازه نیست من از تو می نویسم و این کیمیا کم است گاهی تو را کنار خود احساس می کنم امــا چقـدر دلخوشی خوابـها کــم است سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است تـا این ...